Wydarzenia | Wywiady | TOP 10 | Showbiznes | Język indonezyjski | Biznes PL-IND | Kontakt
 
 
 
 
Paulina Worm - stypendystka i studentka II roku filologii indonezyjsko-malajskiej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W Indonezji była po raz pierwszy. Specjalnie dla Czytelników portalu Moja-Indonezja.pl prosto z Indonezji opowiada o swoich wrażeniach, które prezentujemy właśnie w tym miejscu.

Z Indonezji: Paulina Worm
06/08/2011 - Gamelan - po pierwsze: złapać rytm

Początkowo bardzo nie lubiłam gamelanu. Nasz nauczyciel, Agus, starał się pokazać nam jak prawidłowo należy grać na gamelanie, jaką melodie i tempo należy utrzymywać i jak śpiewać, żeby uatrakcyjnić grę. Jednym słowem na początku miał sto pomysłów na sekundę a my musieliśmy wszystko realizować. Każdy popełniał mnóstwo błędów, gubił rytm a śpiew był domeną tylko nielicznych uczestników. Z czasem tj. po dwóch miesiącach praktyk na gamelanie, mogę stwierdzić, że to wcale nie jest takie trudne, stresujące i monotonne. Teraz (praktyka czyni mistrzem) o dziwo, bardzo lubię gamelan. Nie to, że szalenie lubię, ale sprawia mi to przyjemność. Co trzeba robić grając na gamelanie? Po pierwsze złapać rytm i jakby to ująć, należy przestawić się na rytm indonezyjski: trochę wolniejszy niż nasz europejski. Nie jest to fachowe określenie, ale dla mnie po prostu Indonezyjczycy mają trochę inne wyczucie rytmu. Po drugie można zacząć zapamiętywanie nut (niezupełnie są to nuty, jedynie liczby od 1 do 7 w przypadku mojego instrumentu), właściwą kolejność czyli jednym słowem wszystko, co składa się na kompozycję. A później zostaje już tylko grać i polubić gamelan.

Trochę informacji…

- Zespół gamelanu składa się z membranofonów (bębny), idiofonów (metalofony, ksylofon, gongi), instrumentów strunowych i aerofonu. Główna melodię wybija saron i slenthem, należące do met-alofonów

- W mitologii jawajskiej podaje się, że gamelan został stworzony po to, aby  wzywać bogów (gong pełni tu doniosłą funkcję )

- Najstarsze ślady po gamelanie znaleziono w świątyni Borobudur (buddyjska świątynia, zbudowana około 750- 850 roku, odzwierciedla  buddyjska wizję świata  i znajduje się niedaleko miasta Yogyakarta)

- Do XVII wieku grano na gamelanie albo bardzo delikatnie albo mocno i głośno, później te dwa style połączono i tak obecnie z takiego mixu mamy różne style charakterystyczne dla różnych rejonów

- Styl jawajski jest spokojny, przypomina czasem recytowaną poezję natomiast styl balijski to nagła zmiana tępa, dynamizm.

- W Indonezji gamelanowi najczęściej towarzyszą różnego rodzaju przedstawienia np. wayang kulit, taniec , różnego rodzaju ceremonie.

- W gamelanie występują dwa główne systemy dźwiękowe takie jak slendro i pelog oraz inne: degung i madenda

Mam nadzieję, że nie wprowadziłam nikogo w błąd przy jakiejś nazwie i że może znajdzie się chętny, który wpisze w Internecie hasło: gamelan i odnajdzie więcej informacji, ba! dźwięk gamelanu. Serdecznie zachęcam!

P.S. To co mnie zadziwia w Indonezyjczykach, to ich duma, radość z tego, że mają swoja tradycyjną muzykę, mają swój charakterystyczny teatr a i do tego włożą batikowy strój! Obyśmy my Polacy byli bardziej dumni z naszej tradycji, doceniali naszą kulturę i ją pielęgnowali! Tego nam życzę.

Pozdrawiam

 

< późniejszy wpis | wcześniejszy wpis >

 
 
 
 
 

Twój adres e-mail